بینی‌نا محمد، پناهنده‌ای ۵۱ ساله، به عنوان نماینده‌ای از نسل خود که به خاطر درگیری‌ها از سرزمینش در غرب صحرا به اردوگاه‌های پناهندگان در جنوب الجزایر فرار کرده‌اند، زندگی خود را در میان ده‌ها هزار نفر دیگر سپری می‌کند. این درگیری که به عنوان طولانی‌ترین اختلاف سرزمینی در آفریقا شناخته می‌شود، با پایان مأموریت صلح‌بانان سازمان ملل در این منطقه در هفته گذشته دوباره به مرکز توجه آمده است.
تاریخچه درگیری در غرب صحرا
درگیری غرب صحرا میان مراکش، که این سرزمین را متعلق به خود می‌داند، و جبهه پولیساریو، یک سازمان سیاسی و نظامی که از الجزایر حمایت می‌شود و از سال ۱۹۷۶ به دنبال تشکیل یک دولت مستقل در این منطقه است، ادامه دارد. از سال ۱۹۹۱، صلح‌بانان سازمان ملل نظارت بر این سرزمین را بر عهده داشته‌اند و این زمانی بود که آتش‌بس میان دو طرف برقرار شد.
بیشتر بخوانید: سقوط هواپیمای تجاری در فلوریدا با ۹ کشته نزدیک منزل ترامپ
چالش‌های پناهندگان
هزاران سحرایی به دلیل درگیری‌ها به منطقه تیندوف در الجزایر گریخته‌اند، جایی که پولیساریو پنج اردوگاه پناهندگان را اداره می‌کند. در یک بازدید نادر از این منطقه، بینی‌نا محمد ابراز نگرانی کرد که دخترانش، که اکنون در دهه‌های بیست و سی زندگی خود هستند، هرگز به سرزمین مادری‌شان سفر نکرده‌اند. او ابراز امیدواری کرد که دخترانش به سن ۵۰ سالگی نرسند بدون اینکه زادگاهشان را ببینند.
دختر دیگرش، صفیه الصالح، ۳۳ ساله، از آرزوی خود برای آینده‌ای بهتر برای فرزندانش سخن گفت: "من می‌خواهم فرزندان و نوه‌هایم در کشور خود تحصیل کرده و بزرگ شوند، نه اینکه مانند ما در اینجا به عنوان پناهنده زندگی کنند."
با ادامه اختلافات دیپلماتیک بر سر وضعیت غرب صحرا، چالش‌های پناهندگان مانند بینی‌نا محمد به نقطه مرکزی منازعات تبدیل شده است. در سال گذشته، شورای امنیت سازمان ملل از طرح مراکش برای اعطای خودمختاری به این منطقه تحت حاکمیت مراکش حمایت کرد. در همین حال، نماینده الجزایر در سازمان ملل از موضع پولیساریو دفاع کرد و به کاهش کمک‌ها و رنج پناهندگان در اردوگاه‌ها اشاره کرد.
محمد و خانواده‌اش روزانه با مشکلاتی مانند دسترسی به آب و شرایط سخت آب و هوایی روبه‌رو هستند. بیش از ۸۰ درصد ساکنان اردوگاه‌ها به کمک‌های انسانی برای تأمین نیازهای غذایی پایه خود وابسته هستند. دختر دیگر او، عایشه سالم، ۲۴ ساله و یکی از مبارزان جبهه پولیساریو، ابراز امیدواری کرد که نسل آینده زندگی بهتری داشته باشد: "ما نمی‌خواهیم مانند نسل‌های گذشته زندگی کنیم، در حالتی از بی‌خانمانی و محرومیت."
بینی‌نا محمد همچنان بر لزوم ثبات تأکید کرد و گفت: "ما خسته از زندگی به عنوان پناهنده هستیم. کسی که زمین ندارد، زندگی ندارد."
بیشتر بخوانید: فوت یک کودک در حادثه اتوبوس مدرسه در عمان · خروج نیروهای صلح‌بان سازمان ملل در لبنان و نگرانی‌های محلی
