برزیل دوره یک ساله ریاست خود بر فرآیند تغییرات اقلیمی سازمان ملل را با ارائه نقشه‌های راهی برای کاهش جنگل‌زدایی و تسریع انتقال از سوخت‌های فسیلی به پایان رساند. این نقشه‌ها به منظور کمک به دولت‌ها برای تحقق توافقات اقلیمی گذشته طراحی شده‌اند.
ضرورت عمل به جای مذاکرات
آندره کوره‌ا دو لاگو (Andre Correa do Lago)، رئیس کنفرانس COP۳۰، که در اجلاس اقلیمی سازمان ملل در نوامبر گذشته در بلم (Belém) رهبری داشت، تأکید کرد که دولت‌ها باید اهداف اقلیمی را در سیاست‌گذاری خود ادغام کنند. وی گفت: "ما به مذاکرات بیشتری نیاز نداریم. آنچه که نیاز داریم، اقدام واقعی از سوی دولت‌ها است. ما باید به طور کامل رویکرد دولت‌ها در مواجهه با تغییرات اقلیمی را تغییر دهیم. برای اجرای این امر، به وزرای مالی، زیرساخت و حمل‌ونقل نیاز داریم تا در این فرآیند مشارکت کنند."
بیشتر بخوانید: امارات متحده عربی در حال مبارزه با نشت نفتی از یک تانکر در سواحل خود
انتقال از سوخت‌های فسیلی و کاهش جنگل‌زدایی به عنوان الزامات اساسی برای محدود کردن گرمایش جهانی به ۱.۵ درجه سانتی‌گراد بالای سطح پیش از صنعتی بودن، در نظر گرفته می‌شوند؛ هدفی که در مذاکرات اقلیمی پاریس در سال ۲۰۱۵ تعیین شد.
چالش‌های پیش‌رو در تأمین مالی و توافقات جهانی
کشورهای تولیدکننده نفت در پذیرش اقداماتی که ممکن است منبع اصلی درآمدشان را تهدید کند، reluctance نشان داده‌اند. همچنین، تلاش‌ها برای کاهش جنگل‌زدایی با کمبود مزمن تأمین مالی مواجه است. گزارش سازمان ملل در ماه گذشته نشان داد که دستیابی به هدف ۱.۵ درجه سانتی‌گراد به طور فزاینده‌ای خارج از دسترس است.
اجلاس اقلیمی سال جاری، COP۳۱، قرار است در تاریخ ۹ نوامبر در آنتالیا، ترکیه برگزار شود. مراد کوروم (Murat Kurum)، رئیس اجلاس و وزیر محیط زیست، شهرسازی و تغییرات اقلیمی ترکیه، اعلام کرده است که دستور کار این اجلاس نیز بر پیاده‌سازی تأکید دارد و بر اساس "گفت‌وگو، اجماع و عمل" خواهد بود.
در بلم، برزیل سعی کرد تا یک نقشه راه برای انتقال انرژی را رسمی کند، پس از اینکه بیش از ۱۰۰ کشور در COP۲۸ در دبی در سال ۲۰۲۳ به توافق رسیدند که ظرفیت انرژی‌های تجدیدپذیر را تا سال ۲۰۳۰ سه برابر کنند. اما این طرح نتوانست به توافقی جامع دست یابد و با مخالفت کشورهای بزرگ تولیدکننده نفت مواجه شد.
بر اساس این نقشه راه، کشورها در دوره تا سال ۲۰۲۸ به ارزیابی سیستم‌های انرژی خود خواهند پرداخت، مقررات و نهادها را تقویت کرده و برنامه‌های ملی انتقال را توسعه می‌دهند. این اقدامات به منظور ارزیابی هم‌زمان با دومین ارزیابی جهانی (Global Stocktake) انجام می‌شود که هدف آن ارزیابی این است که آیا جهان در مسیر صحیحی برای کنترل گرمایش جهانی قرار دارد یا خیر.
تا سال ۲۰۳۰، ارتقاء زیرساخت و سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر باید آغاز شود. مرحله نهایی بین سال‌های ۲۰۳۱ تا ۲۰۳۳ بر تسریع استقرار انرژی‌های تجدیدپذیر، جایگزینی سوخت‌های فسیلی و تجمیع سیستم‌های انرژی پاک تمرکز خواهد داشت.
بیشتر بخوانید: پیش‌بینی وضعیت جوی در عمان با احتمال بارش رعد و برق · دعوت کارشناس سازمان ملل از اندونزی برای بازنگری در مشارکت در طرح صلح غزه ترامپ
