ترکیه با رشد قابل توجهی در زمینه انرژیهای تجدیدپذیر، به ویژه در بخش باد، در آستانه برگزاری کنفرانس COP۳۱ در آنتالیا قرار دارد. نیروگاه کاتالکا، یکی از اولین نیروگاههای بزرگ بادی ترکیه، به مدت ۱۸ سال است که انرژی الکتریکی تولید میکند و با ظرفیت نصب شده ۹۳ مگاوات، سالانه ۲۸۷ میلیون کیلوواتساعت برق تولید میکند که کافی است برای حدود ۱۱۵,۰۰۰ خانوار.
رشد ظرفیت انرژیهای تجدیدپذیر
این نیروگاه بخشی از نزدیک به ۳۰۰ نیروگاه بادی در ترکیه است که نمادی از ظرفیت رو به رشد تجدیدپذیر این کشور به شمار میرود. طبق گزارشها، در سال گذشته ۴۳ درصد از تولید برق ترکیه از منابع پاک تأمین شده است و سهم انرژیهای بادی و خورشیدی به ۲۲ درصد رسیده است. وزیر انرژی ترکیه، آلپارسلان بایرکتار، برنامههایی برای سه برابر کردن ظرفیت انرژی خورشیدی و بادی کشور از حدود ۴۰ گیگاوات به ۱۲۰ گیگاوات تا سال ۲۰۳۵ اعلام کرده است.
بیشتر بخوانید: هند اقداماتی را پس از کشته شدن اولین یوز پس از بازگشت به کشور اعلام کرد
چالشهای وابستگی به زغالسنگ
با این حال، زغالسنگ همچنان منبع اصلی انرژی در ترکیه باقی مانده و این کشور تحت فشار است تا رشد انرژیهای تجدیدپذیر خود را با کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی همسو کند. بر اساس آمار وزارت انرژی، زغالسنگ ۳۳.۵ درصد از تولید برق ترکیه در سال ۲۰۲۵ را تشکیل میدهد و تقریباً دو سوم این زغالسنگ وارداتی است.
دویگو کاتلوی، از سازمان Beyond Fossil Fuels، به این مسئله اشاره میکند که وابستگی ترکیه به زغالسنگ و برنامههای توسعه آن، تناقضی در مسیر فعلی این کشور به وجود آورده است. او تأکید کرد که ترکیه باید اطمینان حاصل کند که تولید برق پاک، جایگزین تولید از سوختهای فسیلی شده و صرفاً برای تأمین تقاضای اضافی استفاده نشود.
بایرکتار در ماه فوریه اعلام کرد که اولویت آنکارا تأمین انرژی مقرون به صرفه و کاهش وابستگی به واردات است. او بیان داشت که زغالسنگ میتواند در ابتدا با گاز جایگزین شود، اما در میانمدت و بلندمدت میتوان آن را با انرژی هستهای جایگزین کرد. ترکیه در حال ساخت اولین راکتور نیروگاه هستهای آککویو است که باید تا ابتدای سال ۲۰۲۷ به بهرهبرداری برسد.
امین امراح دانیس، مدیر عامل مشاوره MOBEN، توضیح داد که تقاضای رو به افزایش و نیاز به انرژی "پایه"، که تأمین مداوم برق را در طول شبانهروز تضمین میکند، دلیل سرمایهگذاریهای سنگین ترکیه در نیروگاههای گاز و زغالسنگ در ۳۰ سال گذشته است. او گفت که برای کاهش سهم زغالسنگ، سرمایهگذاری قابل توجهی در ذخیرهسازی باتری و انرژی هستهای مورد نیاز است. حتی با وجود دو نیروگاه هستهای دیگر که در برنامهریزی هستند، او پیشبینی کرد که انرژی هستهای قبل از سال ۲۰۴۰ نمیتواند جایگزین تولید برق از زغالسنگ شود و حذف کامل زغالسنگ نیز قبل از "میانسالی ۲۰۵۰" عملی نخواهد بود.
ترکیه به شدت به واردات نفت، گاز و زغالسنگ از کشورهایی همچون روسیه، ایران و آذربایجان وابسته است.
ابراهیم اردن، رئیس انجمن انرژی بادی ترکیه، اظهار داشت که انتقال هر کشور متفاوت است و نمیتوان به سادگی نیروگاههای زغالسنگ را تعطیل کرد و تنها به انرژی بادی و خورشیدی متکی بود. او افزود که انرژیهای تجدیدپذیر نیز "یک وسیله مهم برای تقویت امنیت انرژی و کاهش وابستگی به تأمینکنندگان خارجی" هستند.
بیشتر بخوانید: کویت: پیشبینی باران رعد و برقآسا و دماهای ۳۸ درجه سانتیگراد در روز جمعه · نشست وزرای خارجه اروپا و خاورمیانه در استانبول




