جی دی ونس، معاون رئیسجمهور ایالات متحده، در اظهارات اخیر خود از ایران خواسته است تا برای نشان دادن تعهد خود به عدم توسعه سلاحهای هستهای، کاهش «معنادار» در ظرفیت غنیسازی اورانیوم خود انجام دهد. این اظهارات در حالی مطرح میشود که مذاکرات برای پایان دادن به جنگ هفتماهه در حال انجام است و برخی تحلیلگران بر این باورند که این درخواست میتواند نشاندهنده تغییر در سیاستهای ایالات متحده باشد.
پیامدهای برنامه هستهای ایران
وینس در مصاحبهای با رسانهها بیان کرد: "اگر ایران میخواهد تعهد خود به عدم ساخت سلاح هستهای را نشان دهد، باید اقداماتی معنادار در خصوص ظرفیت غنیسازی خود انجام دهد." او تأکید کرد که داشتن سوخت با غنای ۶۰ درصد برای کشوری که قصد ساخت سلاح هستهای ندارد، منطقی نیست. این اظهارات نشاندهنده فشار فزاینده ایالات متحده بر ایران برای کاهش برنامه هستهای خود است.
بیشتر بخوانید: هشدار نماینده ایران در سازمان ملل به بحرین درباره حریم هوایی
ایران از سال ۲۰۲۵، پس از حملات هوایی ایالات متحده به تأسیسات هستهای خود در اصفهان، فردو و نطنز، غنیسازی اورانیوم را متوقف کرده بود. با این حال، این کشور از آن زمان به بازرسان بینالمللی اجازه دسترسی به این تأسیسات و همچنین تأسیساتی زیرزمینی معروف به کوه پیکاک را نداده است. این اقدام مانع از تأیید موجودی اورانیوم غنیشده پیش از جنگ بر اساس برآوردهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی شده است.
نقش ایالات متحده در سیاستهای هستهای ایران
در شرایطی که جنگ در منطقه ادامه دارد، تحلیلگران بر این باورند که درخواست ونس ممکن است به معنای تغییر در موضع ایالات متحده باشد. آیا ایالات متحده بهطور واقعی از درخواستهای قبلی خود برای عدم غنیسازی صرفنظر کرده است؟ این سوال در محافل سیاسی و دیپلماتیک مطرح شده و میتواند بر مذاکرات آتی تأثیر بگذارد.
بسیاری از کارشناسان بر این باورند که اگر ایران بتواند نشان دهد که به دنبال توافقی پایدار و معنادار در خصوص برنامه هستهای خود است، میتواند به بهبود روابط بینالمللی و کاهش تنشها کمک کند. با این حال، آینده این مذاکرات همچنان نامشخص است و به واکنشهای ایران و موضعگیریهای آتی ایالات متحده بستگی دارد.
بیشتر بخوانید: اعمال تحریمهای جدید ایالات متحده علیه زنجیره تأمین تسلیحات ایران · فعالیتهای جدید در سایت هستهای ایران در گزارش تازه




