سیستم نجات روباتیک که توسط کبیر گوئل، دانش‌آموز سال سیزدهم از مدرسه بریتانیایی مسقط طراحی شده است، در پی سیلاب‌های ویرانگر در نپال مورد توجه قرار گرفت. این سیلاب‌ها در تاریخ ۲۶ اوت، تنها پنج روز پس از ارائه این سیستم به مهندسان در مرکز نوآوری ملی نپال (NIC) در کاتمندو، رخ داد.
چالش‌های نجات در شرایط بحرانی
این فاجعه نشان‌دهنده اهمیت فناوری‌های نوین در عملیات نجات است. با از بین رفتن جاده‌ها و پل‌ها، روستاها از یکدیگر جدا شدند و تیم‌های نجات در جستجوی قربانیان در میان گل و لای و زمین‌های ناپایدار با مشکلاتی مواجه شدند. در این میان، کبیر گوئل به دنبال راه‌حلی برای این چالش‌ها بود.
بیشتر بخوانید: تأسیس گواهینامه FAA برای هواپیمای بوئینگ ۷۳۷-۱۰ در واشنگتن دی سی
عملکرد سیستم نجات
سیستم کبیر وظایف نجات را به دو روبات تقسیم می‌کند. یک پهپاد بر فراز منطقه بحران پرواز می‌کند، زمین را نقشه‌برداری کرده، موانع را شناسایی و ایمن‌ترین مسیر را محاسبه می‌کند. سپس یک روبات زمینی به‌صورت خودکار این مسیر را دنبال کرده و به قربانیان دسترسی پیدا می‌کند و منابع لازم را به آن‌ها می‌رساند. کبیر با اشاره به این سیستم، می‌گوید: «هوش در هوا و اجرا بر روی زمین قرار دارد.»
کبیر این نمونه اولیه را به‌طور مستقل ساخته و از یک Raspberry Pi بر روی پهپاد برای دید و برنامه‌ریزی در زمان واقعی استفاده کرده است. همچنین از نشانگرهای بصری برای ردیابی موقعیت و جهت روبات زمینی بهره برده و الگوریتمی سفارشی برای جلوگیری از چرخش‌های تند و توقف‌های غیرضروری در این مسیرها طراحی کرده است.
در تابستان ۲۰۲۶، کبیر به‌عنوان کارآموز پژوهشی در NIC به سرپرستی آقای دیپندرا باسنت مشغول به کار شد و سیستم خود را برای زمین‌های کوهستانی نپال سازگار کرد. وی یک خط لوله توسعه داد که تصاویر پهپاد را به یک مدل سه‌بعدی از زمین تبدیل کرده و مسیرهای بهینه را تولید می‌کند.
تقدیر از کبیر در نپال
کبیر در برنامه‌ای با عنوان «جشنواره نوآوران جوان» که به همت باشگاه سفرا در کاتمندو در تاریخ ۱۸ اوت برگزار شد، نیز مورد تقدیر قرار گرفت. رئیس باشگاه، سفیر دکتر سارمیلا پاراجولی داکل، از کار وی تمجید کرد و گفت: «ایده‌های بزرگ متعلق به هیچ کشور، سن یا پیشینه خاصی نیستند.»
کبیر امیدوار است که به نپال بازگشته و پروژه‌های مشترک بیشتری را توسعه دهد. هدف او از این پروژه‌ها فراتر از هر اختراع واحد است و بر این باور است که دسترسی به آموزش روباتیک عملی باید تعیین‌کننده این باشد که چه کسی آینده را می‌سازد.
بیشتر بخوانید: پایان «سور مدیاثون» با تولید ویدئوهای آگاهی سایبری توسط جوانان کویتی · دکتر سوارنیم واگل: روابط نزدیک نپال و هند بر اساس همکاری‌های دیرینه است
