مهارانی بارودا، رادیکاراجه گائیکواد، در کاخی بزرگ در غرب هند، مهمانان را با گلبرگ‌های خوشبو و رقص‌های مشعل‌دار که اساطیر هندو را روایت می‌کند، خوشامد می‌گوید. او که به عنوان یک زن مدرن و بازرگان در دنیایی که اجدادش روزگاری بر آن حکمرانی می‌کردند، فعالیت می‌کند، به نقش جدید خاندان‌های سلطنتی هند اشاره می‌کند.
تحولات اجتماعی و فرهنگی
رادیکاراجه گائیکواد (۴۸ ساله) در مصاحبه‌ای در کاخ لاکشمی ویلاس اظهار داشت: "کلید موفقیت ما در سازگاری است." او توضیح می‌دهد که چگونه خاندان‌های سلطنتی پیشین هند توانسته‌اند نقش‌های جدیدی از جمله سفیران فرهنگی و سیاستمداران را بر عهده بگیرند. "من همیشه سعی کردم تغییراتی را برای بهتر شدن جامعه به ارمغان آورم." این تغییرات شامل حفظ هنرهای سنتی و ترویج هویت فرهنگی است که به نظر او می‌تواند به مردم کمک کند تا به ریشه‌های خود بازگردند.
بیشتر بخوانید: نمایش فیلم نخستین تولید سینمایی با هوش مصنوعی در چین
نقش خاندان‌های سلطنتی در سیاست
در دوران سلطنت بریتانیا، بیش از ۵۶۵ ایالت سلطنتی در هند وجود داشت که حدود ۴۰ درصد از خاک این کشور را در اختیار داشتند. بارودا، که اکنون وادودارا نامیده می‌شود، یکی از قدرتمندترین ایالت‌ها بود. تاریخ‌نگار مانو اس. پیلاای در این باره می‌گوید: "این مرکز فرهنگی به وسیله نسل‌های پیشین ماهاراجاها برای ورود به سیاست فعال استفاده شده است." دولت ملی‌گرای هندو به رهبری نارندرا مودی، به تاریخ سلطنتی هند برای تقویت روایت ملی خود تکیه کرده است. حزب مودی شامل قانون‌گذاران برجسته‌ای از جمله جوتیرادیتیا سیندیا، وزیر ارتباطات از خاندان گوالیار، و دیا کوماری، معاون وزیر دولت راجستان از خانواده سلطنتی جیپور است.
مودی در سال گذشته سنگ بنای "موزه پادشاهی‌های سلطنتی" به ارزش ۳۹ میلیون دلار را در نزدیکی وادودارا گذاشت. این موزه در کنار بلندترین مجسمه جهان، یادبود ۱۸۲ متری سردار والابهبای پاتل واقع شده است که مودی در سال ۲۰۱۸ به یاد نقش او در پیوستن ایالت‌های سلطنتی به هند، افتتاح کرده بود.
برخی از بازدیدکنندگان نظرات متفاوتی درباره نقش خاندان‌های سلطنتی در حال حاضر دارند. آرتی شوکلا از وادودارا می‌گوید: "من به خانواده‌های سلطنتی احترام زیادی می‌گذارم"، در حالی که نیشانت کولاکرنی، کارمند بانکی از بمبئی، با تردید به این موضوع می‌نگرد و می‌گوید: "من فقط به خاطر دیدن این مجسمه بزرگ آمده‌ام."
میراث و هنر
بسیاری از خاندان‌های سلطنتی پیشین خود را به عنوان حافظان سنت‌ها معرفی می‌کنند. سیدهانت موهتا، مدیر سُپان، که نمایشگاه‌های فرهنگی را در مکان‌های سلطنتی از جمله کاخ وادودارا برگزار می‌کند، می‌گوید: "خانواده‌های سلطنتی به عنوان نگهبانان میراث عمل می‌کنند." او به بازسازی موزه ماهاراجا فاتح سینگ اشاره می‌کند که بیش از ۳۰ اثر از نقاش معروف قرن نوزدهم، راجا راوی وارما، را در خود جای داده است.
رادیکاراجه گائیکواد همچنین در زمینه کارآفرینی اجتماعی فعالیت می‌کند، از جمله راه‌اندازی یک کافه که توسط افراد ترنسجندر اداره می‌شود و حمایت از صنایع دستی و رسوم سنتی. پدرش، رنجیت سینگ جالا، ۸۷ ساله و از خاندان سلطنتی وانکانر، به عنوان یک خدمت‌گذار مدنی شناخته می‌شود و در تدوین قوانین حفاظت از حیات وحش هند نقش داشته است.
اکشیتا بَهانژ دیو، دختر ۴۷مین حاکم خاندان بَهانجا در اودیشا، در تلاش است تا معانی مدرن‌تری از عناوین تاریخی پیدا کند. او قصر خود را به هتلی تبدیل کرده و بنیاد حمایتی برای گروه‌های حاشیه‌ای راه‌اندازی کرده است. او می‌گوید: "بسیاری از خانواده‌های سلطنتی پیشین خود را در فضایی می‌بینند که می‌توانند موجب ایجاد حس جامعه شوند. ما فقط داستان‌گویان بین گذشته و آینده هستیم."
بیشتر بخوانید: قطر و ازبکستان میراث اسلامی مشترک و مرکز تمدن اسلامی را جشن گرفتند · هند به هدف کسری بودجه سال مالی ۲۰۲۷ نزدیک می‌شود
