پکن و کشورهای عربی در یک نشست تخصصی به بررسی تحولات ژئوپلیتیکی غرب آسیا و ضرورت بازتعریف جایگاه ایران در راهبرد منطقهای چین پرداختهاند. این نشست که با حضور محسن بختیار، سفیر سابق جمهوری اسلامی ایران در چین، علی فکری، معاون سابق وزیر امور اقتصادی و دارایی و حامد وفایی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، برگزار شد، ابعاد اقتصادی، سیاسی و امنیتی روابط چین با کشورهای عربی و چالشهای همکاری میان تهران و پکن را مورد بررسی قرار داد.
چالشها و فرصتها در روابط ایران و چین
محسن بختیار، سفیر سابق ایران در چین، در این نشست به چالشهای موجود در روابط دو کشور اشاره کرد و ضعف هماهنگی میان دستگاههای اجرایی و نبود سازوکارهای مستمر برای پیگیری توافقات را از موانع توسعه همکاریها دانست. او تأکید کرد که تحقق اهداف برنامه همکاری جامع ۲۵ ساله و مشارکت جامع راهبردی جمهوری اسلامی ایران و جمهوری خلق چین نیازمند ساختاری منسجم و استمرار سیاستها و برنامههای اجرایی مشخص است.
بیشتر بخوانید: توافق ایران و جمهوری آذربایجان برای تقویت همکاریهای مرزی و مدیریت بحران
وی همچنین بر ضرورت توسعه همکاریهای فناورانه و بهرهگیری از ظرفیت اقتصادی استانهای چین تأکید کرد و خواستار رفع موانع اداری و سرمایهگذاری شد.
جایگاه راهبردی ایران در معادلات منطقهای
علی فکری، معاون سابق وزیر امور اقتصادی و رئیس سابق سازمان سرمایهگذاری خارجی ایران، با تأکید بر تفاوت جایگاه ایران و کشورهای عربی در راهبرد توسعهای چین، گفت: کشورهای عربی با منابع انرژی و سرمایهگذاری در توسعه اقتصادی چین مشارکت دارند، در حالی که ایران میتواند با بهرهگیری از موقعیت ژئوپلیتیکی و ظرفیتهای ترانزیتی خود، نقشی راهبردی ایفا کند.
حامد وفایی، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران، نیز با اشاره به گسترش حضور چین در غرب آسیا، به نقش میانجیگرانه چین در احیای روابط ایران و عربستان و تلاش برای نزدیکسازی گروههای فلسطینی اشاره کرد. او تأکید کرد که رویکرد پکن بر تقویت امنیت از مسیر توسعه استوار است و ایران باید با ارائه پیشنهادهای عملیاتی در شکلگیری ترتیبات امنیتی منطقه نقش فعالتری ایفا کند.
کارشناسان حاضر در نشست همچنین بر ضرورت توسعه کریدورهای ترانزیتی، تقویت مسیرهای ریلی و جادهای و گسترش همکاریهای سهجانبه ایران، چین و روسیه تأکید کردند. در نهایت، جمعبندی نشست نشان داد که تقویت جایگاه راهبردی ایران در روابط با چین نیازمند انسجام در سیاستگذاری و رفع موانع اجرایی است.
بیشتر بخوانید: فشار اقتصادی آمریکا بر جمهوری اسلامی و جستجوی توافق جدید · پیشنهاد صندوق بینالمللی پول به ایالات متحده و چین برای اصلاحات اقتصادی




