انسداد تنگه هرمز، تأثیرات عمیقی بر روی تجارت و زنجیره تأمین کشورهای حاشیه خلیج فارس گذاشته است. دیوید، بازرگان بریتانیایی، که فعالیت خود را در دبی آغاز کرده است، با چالشهای جدی در تأمین کالا مواجه شده و هزینههای حملونقل به طور قابل توجهی افزایش یافته است. او بهویژه در سال جاری برای حمل یک کانتینر ۴۰ فوتی از چین به امارات، تا ۱۰ هزار دلار هزینه کرده است؛ در حالی که این هزینه پیش از انسداد تنگه هرمز تنها ۱۲۵۰ دلار بود.
افزایش هزینهها و زمان تأمین کالا
گزارشها حاکی از آن است که هزینه بیمه دریایی برای هر کانتینر نیز جهش قابل توجهی داشته و از ۱۲۰ دلار به ۱۰۰۰ دلار افزایش یافته است. زمان ترانزیت از مبدأ چین به امارات دو برابر شده و به ۶۰ روز رسیده است. دیوید در این زمینه میگوید: «تقاضای بازار خوب است، به شرطی که کالا به بندر برسد. رساندن کانتینر به امارات اکنون به یک کابوس بدل شده است.»
بیشتر بخوانید: دستگیری شش ملیت یمنی در عمان به دلیل قاچاق محصولات دخانی ممنوعه
تأثیر بر صادرات و واردات
در کنار نفت، خلیج فارس به عنوان منبع اصلی الانجی، سوختهای پالایششده، پتروشیمی و مواد اولیه کودهای شیمیایی شناخته میشود. اما به دلیل هزینههای بالای حملونقل و ناامنی در تنگه هرمز، صادرات این محصولات به شدت کاهش یافته است. قطر، که یکی از بزرگترین صادرکنندگان گاز مایع در جهان به شمار میآید، از زمان آغاز جنگ، مقادیر ناچیزی الانجی صادر کرده است. این وضعیت به کاهش صادرات سنگآهک، گوگرد و سایر محصولات کشاورزی منجر شده است.
به گزارش موسسه تحلیلی، از اول مارس تا ۷ سپتامبر سال جاری، تنها ۲۴۰ فروند کشتی کانتینری وارد خلیج فارس شدهاند که نسبت به سال گذشته کاهش ۹۴ درصدی را نشان میدهد. از میان ۹۹ خط کانتینری فعال پیش از جنگ، تنها ۱۱ سرویس باقی مانده است.
چالشهای لجستیکی
تغییر مسیرهای حملونقل به دلیل انسداد تنگه هرمز، چالشهای جدی را برای شرکتهای کشتیرانی به وجود آورده است. شرکتهای مرسک و هاپاگ-لوید به مسیرهای زمینی پرهزینه روی آوردهاند که این فرآیند هزینههای اضافی را به همراه دارد. به گفته توبیاس مایر، مدیر ارشد شرکت DHL، جایگزینی یک کشتی حمل ۲۰ هزار کانتینری نیازمند ۱۰ هزار تریلی یا ۴۰۰۰ پرواز هواپیمای باری است که از نظر محاسبات لجستیکی ناممکن است.
بندر جبلعلی دبی که نهمین بندر شلوغ جهان با ظرفیت تخلیه روزانه ۴۰ هزار کانتینر است، به دلیل انسداد هرمز از شبکه جهانی جدا افتاده و بندر خورفکان در ساحل شرقی امارات نیز به دلیل محدودیتهای زیرساختی در حال حاضر قادر به پاسخگویی به حجم بار نیست.
این وضعیت به کاهش مداوم جریان تجارت و فرسایش موقعیت تجاری دبی و منطقه منجر شده و تهدیدی جدی برای اقتصادی کشورهای حاشیه خلیج فارس به شمار میآید.
بیشتر بخوانید: تعطیلی پروازهای ایرانی به همسایگان خلیج فارس و شلیک موشکهای حوثیها توسط عربستان · مجلس شورای اسلامی: استفاده از عنوان خلیج فارس در معاهدات دریایی الزامی شد
