جوزه پلایو، معاون مدیر ابتکارهای راهبردی و سیاست‌گذاری در «ابتکار امنیت خاورمیانه اسکوکرافت»، در تحلیلی به بررسی اختلافات کشورهای خلیج فارس در مواجهه با تهدیدات ایران پرداخته است. او معتقد است که هشت ماه پس از آغاز جنگ ایران، کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس با وجود مواجهه با تهدیدی مشترک، به نتایج متفاوتی در زمینه تأمین امنیت خود و برخورد با تهران دست یافته‌اند.
تفاوت در رویکردها و پیامدهای آن
پلایو به این نکته اشاره می‌کند که آمریکا باید این اختلاف‌ها را در سیاست‌های خود لحاظ کند و از برخورد با شورای همکاری به عنوان یک نهاد واحد با مواضع یکسان دست بردارد. او این تحلیل را بر اساس تجربیات خود از یک نشست غیرعلنی دیپلماسی غیررسمی در ابوظبی و دیدارهای هفته بعد خود با مقام‌ها، دیپلمات‌ها و تحلیلگران در کویت ارائه کرده است.
بیشتر بخوانید: لوید آستین: هیچ راه آسانی برای خروج از درگیری‌ها در خاورمیانه وجود ندارد
به گفته پلایو، در هیچ‌یک از این گفت‌وگوها اصل همسویی کشورهای خلیج فارس با آمریکا زیر سوال نرفته بود، اما بسیاری از شرکت‌کنندگان تردید داشتند که سیاست واشنگتن با تغییرات منطقه‌ای و تفاوت رویکرد اعضای شورا در قبال ایران، خرید تسلیحات و دیپلماسی منطقه‌ای هماهنگ باشد.
بحران‌ها و چالش‌های امنیتی در خلیج فارس
نویسنده استدلال می‌کند که جنگ ایران اختلاف‌های موجود میان کشورهای خلیج فارس را تشدید کرده است؛ اختلاف‌هایی که پیش از جنگ نیز در موضوعاتی چون عادی‌سازی روابط با اسرائیل، مناسبات با تهران و سطح همکاری با چین مشهود بود. بحران سال ۲۰۱۷ و محاصره قطر توسط عربستان، امارات و بحرین نیز یکی از عوامل کلیدی تضعیف اعتماد درون شورای همکاری به شمار می‌آید.
در زمینه روابط با اسرائیل، بحرین و امارات به توافق‌های ابراهیم پیوسته‌اند، اما عربستان هنوز این مسیر را دنبال نکرده و عمان و کویت نیز با عادی‌سازی روابط مخالفت کرده‌اند. این تنوع در رویکردها نشان‌دهنده عدم همسویی در سیاست‌های امنیتی و دیپلماتیک کشورهای خلیج فارس است.
پس از ماه‌ها حملات موشکی و پهپادی و ناکامی ابتکارهای دیپلماتیک در دستیابی به توافقی پایدار، بسیاری از پایتخت‌های منطقه منافع خود را به‌طور واضح‌تری تعریف کرده و برای اقدام بر اساس آن تردید کمتری دارند.
در این میان، اختلافات در شورای همکاری به بروز پیمان‌های دفاعی میان عربستان، ترکیه و پاکستان منجر شده است. این توافق به اجرای تعهدات دفاع جمعی انجامیده و در آن پاکستان نیروهایی را به عربستان اعزام کرده است. غیبت امارات از این توافق به بی‌میلی ابوظبی به پیوستن به ائتلافی علیه یک کشور خاص و تنش‌های اخیر با ریاض نسبت داده می‌شود.
در نهایت، پلایو بر این باور است که کشورهای خلیج فارس با توجه به تهدیدات امنیتی و نیازهای فوری خود، ممکن است به تأمین‌کنندگان دیگر روی آورند. این تغییرات به‌ویژه در زمینه خرید تسلیحات، به عنوان یک واکنش عملی به نیازهای امنیتی تعریف می‌شود.
بیشتر بخوانید: پاکستان به تلاش برای توافق میان آمریکا و ایران ادامه می‌دهد · نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران از هدف قرار دادن هفت شناور خبر داد
