پاکستان با تصمیمی غیرمنتظره، بدون نیاز به رأیگیری پارلمانی، موافقت خود را برای اعزام نیرو به عربستان سعودی اعلام کرده است. این اقدام میتواند به روابط اسلامآباد و تهران چالشهای جدیدی اضافه کند و نشاندهنده افزایش نفوذ ارتش بر سیاست خارجی کشور در دوران فرماندهی عاصم منیر است.
توافق دفاعی و شرایط کنونی
این توافق نظامی در پی امضای یک توافق سهجانبه دفاعی میان پاکستان، عربستان و ترکیه در ماه اوت صورت گرفته است. با توجه به افزایش حملات حوثیهای یمن به اهداف سعودی، این اقدام بهعنوان یک پاسخ فوری به تهدیدات امنیتی منطقهای تلقی میشود. پس از برگزاری نشست اضطراری فرماندهان نظامی این سه کشور در ریاض، تأکید بر آمادهسازی نیروها و تجهیزات نظامی برای استقرار سریع صورت گرفت.
بیشتر بخوانید: بریتانیا کنسولگری خود در قدس را به "نمایندگی بریتانیا" تغییر نام داد
با این حال، جزئیات مربوط به تعداد نیروهای پاکستانی اعزامی، مأموریت آنها و مدت زمان حضورشان در عربستان هنوز مشخص نیست. در حالی که دولت پاکستان مدعی است تمام مراحل قانونی برای این توافق طی شده، اما عدم رأیگیری در پارلمان و عدم شفافیت در نقش کابینه در این تصمیم، نگرانیهایی را به وجود آورده است.
تغییرات در ساختار قدرت و تأثیرات آن
تفاوت اساسی میان وضعیت کنونی و سال ۲۰۱۵، زمانی که پاکستان به درخواست عربستان برای اعزام نیرو به یمن پاسخ منفی داد، به وضوح مشهود است. در آن زمان پارلمان با اعزام نیرو مخالفت کرد، در حالی که اکنون ارتش در تصمیمگیریهای کلان سیاسی نقش بیشتری ایفا میکند. این تحول در زمانی روی میدهد که عاصم منیر با اصلاحات قانون اساسی، فرماندهی تمام شاخههای نظامی تا سال ۲۰۳۰ را بر عهده دارد.
این تغییرات نهتنها بر سیاست داخلی پاکستان تأثیر میگذارد، بلکه ممکن است روابط با کشورهای همسایه نیز تحت تأثیر قرار گیرد. مایکل کوگلمن، پژوهشگر ارشد شورای آتلانتیک، به این نکته اشاره کرده که در گذشته پارلمان میتوانست با اعزام نیرو مخالفت کند، اما اکنون این امکان به شدت کاهش یافته است.
از سوی دیگر، احتمال ورود نیروهای پاکستانی به عملیات نظامی علیه حوثیها نگرانیهایی را در تهران به وجود آورده است. در حالی که پاکستان در ماههای اخیر بهعنوان میانجی در درگیریهای منطقهای عمل کرده، این اقدام میتواند به روابط اسلامآباد و تهران آسیب برساند. با توجه به حساسیت موضوع، مشارکت مستقیم پاکستان در جنگ با حوثیها میتواند پیامدهای جدی برای امنیت منطقه داشته باشد.
توافق اخیر نهتنها بر اساس توافق سال ۲۰۲۵ میان عربستان و پاکستان شکل گرفته، بلکه نشاندهنده یک تغییر جهت در سیاستهای دفاعی اسلامآباد است. این تغییرات میتواند تأثیرات عمیقی بر الگوهای امنیتی در خاورمیانه داشته باشد و نیاز به دیپلماسی فعالتری را در این زمینه میطلبد.
بیشتر بخوانید: تحولات در عربستان سعودی به دنبال حملات حوثیها · ایران و پاکستان: پیوندهای عمیق تاریخی و روابط دوجانبه




