مذاکرات COP۳۱ از روز دوشنبه در سواحل مدیترانه ترکیه آغاز می‌شود و نمایندگان تقریباً ۲۰۰ کشور به مدت دو هفته برای بحث و تبادل‌نظر درباره اهداف اقلیمی گرد هم می‌آیند. در این دوره، نگرانی‌های ناشی از امنیت انرژی به دلیل جنگ‌ها، تقاضای فزاینده انرژی به‌دلیل پیشرفت‌های هوش مصنوعی و عدم همکاری ایالات متحده در زمینه تغییرات اقلیمی، چالش‌های جدیدی را به تلاش‌های جهانی برای مبارزه با گرمایش زمین اضافه کرده است.
چالش‌های جدید در مذاکرات اقلیمی
جنگ ایالات متحده با ایران و تأثیرات آن بر روی تأمین نفت موجب شده است که کشورها به دنبال بارگیری نفت و فعال‌سازی نیروگاه‌های زغال‌سنگ باشند. افزون بر این، افزایش سریع هوش مصنوعی باعث افزایش تقاضای انرژی شده و در عین حال، بزرگ‌ترین آلاینده تاریخی گازهای گلخانه‌ای در جهان از همکاری در این زمینه خودداری کرده است. این مسائل زمینه‌ای چالش‌برانگیز برای ترکیه به عنوان میزبان COP۳۱ ایجاد کرده است. جان هلدن، استاد سیاست‌های محیط زیستی در دانشگاه هاروارد، ابراز کرده است که "سخت است که خوش‌بین باشیم".
بیشتر بخوانید: اعزام هیئت قانونی ایالات متحده به اجلاس اقلیمی سازمان ملل در ترکیه
اهداف ترکیه در COP۳۱
ترکیه در ریاست COP۳۱، این دوره از اجلاس سازمان ملل را بر روی هدفی متمرکز کرده است که برق‌رسانی به بیش از یک‌سوم اقتصاد جهانی تا سال ۲۰۳۵ را هدف قرار دهد. این هدف از حدود یک‌پنجم فعلی فراتر می‌رود. ترکیه از کشورها خواسته است تا به یک تعهد برای حمایت از این هدف بپیوندند. به‌طور نظری، چنین هدفی می‌تواند به کاهش انتشارات گرمازا کمک کند. اما فعالان اقلیمی به این تعهد انتقاد کرده‌اند، زیرا هیچ الزامی برای تولید این برق از منابع کم‌کربن وجود ندارد.
کشورهایی از جمله جزایر اقیانوس آرام که بیشتر در معرض افزایش سطح دریا هستند، به‌طور کلی خواستار یک نقشه راه جهانی شفاف‌تر برای دوری از سوخت‌های فسیلی هستند. این موضوع همواره در اجلاس‌های اقلیمی چالش‌برانگیز بوده است. بسیاری از کشورها تولیدکننده نفت و گاز، از جمله عربستان سعودی، بر این باورند که سوخت‌های فسیلی هنوز می‌توانند بخشی قابل‌توجه از ترکیب انرژی جهانی در یک دنیا دوستدار اقلیم باشند، به شرطی که با فناوری‌هایی که انتشارات را کاهش می‌دهند، همراه شوند.
فشار برای اقدام سریع‌تر در برابر تغییرات اقلیمی افزایش یافته است. گزارشی از برنامه محیط زیست سازمان ملل در ماه اکتبر نشان می‌دهد که جهان در حال حاضر در آستانه عبور از ۱.۵ درجه سانتی‌گرادی گرمایش نسبت به دوران پیش‌صنعتی قرار دارد. این آستانه در اجلاس اقلیمی پاریس در سال ۲۰۱۵ تعیین شد.
سال ۲۰۲۶ با موج‌های گرما در غرب اروپا و ریزش یخچالی در نپال مشخص شد که منجر به سیلابی فاجعه‌بار شد و بیش از ۱۴۵۰ نفر جان باختند و هزاران نفر دیگر همچنان مفقود هستند. مانجیت دال، مشاور گروه کشورهای کمتر توسعه‌یافته، تاکید کرده است که "این سال یکی از سال‌های با بالاترین تلفات ناشی از بلایای مرتبط با اقلیم بوده است".
جنگ ایران بر وابستگی جهانی به سوخت‌های فسیلی تأکید کرده است، همان‌طور که حمله روسیه به اوکراین و تحریم‌های اعمال‌شده بر صادرات انرژی مسکو نیز بر آن تأثیر گذاشته است. برخی معتقدند که اختلالات ناشی از جنگ‌ها همچنین فواید روی آوردن به منابع تجدیدپذیر را روشن کرده است.
در این میان، استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر نیز افزایش یافته است و این افزایش به‌ویژه با صادرات فزاینده فناوری‌های پاک و ارزان از چین، فعالان اقلیمی را به عملگرایی امیدوار کرده است.
در COP۳۱، ترکیه از دولت‌ها، کسب‌وکارها و دیگر نهادها خواسته است که به بیانیه‌ای درباره اصول توسعه و استقرار پایدار هوش مصنوعی ملحق شوند. جان دنتون، دبیرکل اتاق بازرگانی بین‌المللی، بیان کرده است که "تحقق نمی‌تواند فقط یک شعار باقی بماند و نباید به ابتکارات داوطلبانه واگذار شود". او اضافه کرده است که "COP۳۱ باید سیگنال‌های سیاستی واضحی ارسال کند که به کسب‌وکارها اعتماد دهد تا در زمینه برق‌رسانی و انتقال انرژی سرمایه‌گذاری کنند و نیازهای سازگاری را به پروژه‌های قابل‌سرمایه‌گذاری تبدیل کنند".
بیشتر بخوانید: جزیره پاماروان فیلیپین با راهکارهای طبیعی در برابر افزایش سطح دریا مقابله می‌کند · برزیل با نقشه‌های راهی برای کاهش سوخت‌های فسیلی و جنگل‌زدایی کنفرانس COP۳۰ را به پایان رساند
